![](https://www.overboeken.be/wp-content/uploads/2012/02/longdistancelove.jpg)
vrijdag 4 juni 2010 – (Marleen De Geest) – Human resources verantwoordelijken weten dat mensen met een vaste relatie stabiliteit in hun leven hebben en dat zoiets een voordeel kan zijn wanneer ze voor hun baan naar het buitenland verhuizen. Toch vertrekken mensen ook alleen en dan is het de vraag of de relatie de afstand overleeft.
[ad#ad1]
Een relatie biedt een bepaalde vorm van zekerheid. De partner die achterblijft verliest dan ook een stukje houvast wanneer de expatriate vertrekt.
Is het dan zo verwonderlijk dat zij of hij angstig wordt en alvast besluit, ik kan er maar beter een punt achter zetten voor ik het slechte nieuws uit het buitenland moet incasseren.
Of diegene die vertrekt kan zich willen openstellen voor al het nieuwe en de bestaande relatie opblazen.
Een lange afstandsliefde brengt evenwel niet alleen moeilijkheden met zich mee. Misschien zitten er wel leuke kansen aan vast. Mensen die elkaar niet binnen hand- en zoenbereik hebben, moeten wellicht wat inventiever worden om hun liefde aan de gang te houden. Met email, chat, webcam en skype kan dat niet eens zo een groot probleem zijn. Misschien zelfs kunnen daar prachtige, romantische liefdesbrieven via de post bovenop komen. Zoals Diderot een brief vanuit Sint Petersburg aan zijn geliefde Sofie afsloot met ‘Ik blijf met u verbonden zolang ik leef, waar de goden me ook heen voeren, u voer ik mee in mijn hart.’
Of telefoontjes op de vreemdste momenten van dag of nacht. Misschien wordt het een ervaring die geen van beide had willen missen, eenmaal ze weer samen zijn. Misschien hebben ze facetten van elkaar ontdekt die anders voorgoed afgesloten bleven.
Hoe dan ook, een verblijf in het buitenland is altijd opwindend en misschien dragen de nieuwe mensen die men leert kennen daaraan bij. Dat is natuurlijk wat de thuisblijver vreest, dat een nieuwe betekenisvolle man of vrouw in bijzondere omstandigheden in het leven van haar partner doordringt. Met al het nieuwe is het natuurlijk zo dat het ook weer ‘gewoontjes’ wordt en van zijn glans verliest. Dat geldt trouwens voor alle relaties. Voor het nieuwe kiezen, betekent opgeven wat je in handen had. En of dat de betere keuze is?
[ad#ad3]